Fnord
Posted on 5.5.14 by ₳ȶǻӿɨḁ™ ©ɧǡѻ Ⱦɛ SɧɛɛP
Όταν δεν ξέρεις που πηγαίνεις, ποτέ δεν χάνεις τον δρόμο/
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Discordia Memes and Mindfucks. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Discordia Memes and Mindfucks. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Οτι φάω, ότι πιώ και οτι αρπάξει ο κώλος σου/
Posted on 19.9.11 by ₳ȶǻӿɨḁ™ ©ɧǡѻ Ⱦɛ SɧɛɛP
Τούτη εδώ η σήψη, η αποστράπτουσα απάθεια σαν των επισκόπων, τουτος εδώ ο δειλός θυμός, αυτή η έρπουσα εκθήλυνση των ενστίκτων, το ξερατό της πλατωνικής πολιτείας, η βρωμιά της προχριστιανικής σωκρατικής πολιτικής μαιευτικής, όλα αυτά ανακατεμένα με την ψυχολογία του σκλάβου, με τα λατρευτικά θυμιάματα των αγίων ανέραστων ασώτων που θέλαν την ζωή να είναι τιμωρία και ο θάνατος ελπίδα επιστροφής και ενσώματης αισχατολογικής εκδίκησης και καταστροφής των πάντων, αποτελεί για μας μια αντίστροφη προφητεία που βάλαμε σε εφαρμογή και εκπληρώσαμε με ευβλαβική ακρίβεια. Όχι πια η κυκλική επαναλαμβανόμενη κίνηση του σύμπαντος, όχι η παγανιστική ένωση με την φύση ως μέρος της όχι πια η δημιουργία θεών με αδυναμίες ανθρώπων, όχι πια μια αναδίπλωση του εαυτού σε σπείρα, ούτε ο θάνατος αιτία πράξης της αγάπης και της δημιουργίας, παρα μόνο ασεξουαλική υποταγή δια μέσου ευθειοκρατικού ιστορικού μονόδρομου, για το τελικό ξεκαθάρισμα των αμαρτωλών της σάρκας που βαραίνονται απο την ηθική της ενοχικής νευρωσης. Μόνο τάφοι μαρμάρινοι για όσα λείπουν, όχι Ακρόπολη για όσα είναι εδώ, μόνο παρακαλετά ψαλμών και δάκρυα, όχι η σιωπή της ενατένισης αυτού που συμβαίνει. Όχι πια τα χέρια αλλά μόνο τα λόγια γιατι Εν αρχην ο Λόγος, ούτε άλλο αποδοχή του διαφορετικού αλλά το Καλό στην τελική νική που θα εξαφανίσει το Κακό, με μυστικό όπλο το τεχνολογικό "θαύμα" της αποκοπής από το διαβολικό φυσικό κόσμο. Οχι άλλο πια μυστικότητα και διερεύνηση αλλά μόνο σπουδαγμένοι αμόρφωτοι με ειδικότητα στην αγγλοσαξονικη κουλτούρα της αλαζονείας, αφημένοι να υπηρετούν τα χρήσιμα, να αποθεώνουν τα καθόλου. Όχι πια το κοινό δράμα αλλά μόνο η προσωπική προβολή της τραγωδίας ή της επιτυχίας που δεν αφορά κανέναν ουτε νοιάζει κανέναν γιατί κανείς δεν ανήκει πουθενά παρα μόνο στην σημαιοστολισμένη εγωτικότητα του.΄Όχι άλλο πια εξερευνηση των αισθήσεων για την παραγωγή της εκτης, μα μόνο ενα ορθό δόγμα υπέρτατης Αλήθειας που ακολουθείς πιστά και σου τάζει σωτηρία,ευτυχία ή χρήμα, μηχανισμός και μοτίβο που επαναλαμβάνεται σε όλες τις αξίες με τις οποιες γαλουχηθήκαμε και εκλάβαμε ως προσωπική αξιομισθία. Λαός που γύρισε την πλάτη του στα φρούτα που βγάζει ο κήπος του και στήριξε όλη την νοητική διατροφή του σε εισαγώμενες εξωτικές "ελπίδες" διατροφής είναι καταδικασμένος σε γλωσσολογική παρακμή, σε συναισθηματική αναπηριά και σε νοητική μηχανική. Όσο πιο βαθιά αναζητούμε να αποδώσουμε το κακό που μας βρήκε σε χθόνιες σκοτεινές δυνάμεις, σε συνωμοσίες αιωνίων εχθρών, αγνοώντας τις αποφάσεις που λαμβάνουμε ως οντότητες και ως κοινοτητα τότε το μόνο που όντως μας αξίζει και μας αναλογεί είναι ο όλοενα και αυξανόμενος ανθελληνισμός που συναντάμε. Το μόνο πραγματικό χρέος μας είναι το αυξανώμενο επιτόκιο της αδιαφορίας μας για τα άλλα πλάσματα που φέρνουμε στον κόσμο όχι ως αποτέλεσμα στιγμιαίας ενοχικής αναλαμπής της συνείδησης αλλά ως κατανόηση του πλάσματος που είμαστε. Γιατί άλλο το να "έχεις" συνείδηση και άλλο το να την παράγεις. Αν δεν με πιστεύετε ρωτήστε τον Ηράκλειτο ή τον Φάντομ Ντακ.
by ₳ȶǻӿɨḁ™ ©ɧǡѻ Ⱦɛ SɧɛɛP
by ₳ȶǻӿɨḁ™ ©ɧǡѻ Ⱦɛ SɧɛɛP
The Hybrid said..
Posted on 15.5.10 by Thech®sennone™
Άνθρωπος Εστί:
Νους Ενθεογενής Εν Σώματι Παραισθησιογόνω
Νους Ενθεογενής Εν Σώματι Παραισθησιογόνω
all hail eris! all hail discordia!!
2000 παρσέκ μακριά από την καύλα σου
Posted on 12.4.10 by ₳ȶǻӿɨḁ™ ©ɧǡѻ Ⱦɛ SɧɛɛP
Αν η γη γυρίζει όπως ενας δερβίσης, σίγουρα φταίει το γεγονός οτι έχουμε πέντε δάχτυλα και μόνο πέντε ηπείρους για να περπατήσουμε. Απο την άλλη θα μου πεις και με το δίκιο σου, πως με το κραγιόν που τονίζει τα χείλη της η κοπέλα που κάθεται απέναντι σου, θέλει να σου πει με τρόπο και φινέτσα πως το αιδείο της είναι πρησμένο, κατακόκκινο και διαθέσιμο. Φυσικά όμως όχι για σενα. Είναι αφιερωμένο σε εκείνο που τρωει τον εαυτό του, να δεις κάποιοι το λένε σύμπαν. Η αμήχανη στάση σου στον άβολο καναπέ μου δίνει τροφή για σκέψη. Λάθος ειναι αυτό, η σκέψη είναι η τροφή. Να με συμπαθάς για αυτην μου την φλυαρία,μα νομίζω πως είχα πολύ καιρό να σε δω να καμπουριαζεις πάνω απο ένα καυτό, φλυτζάνι τσάι μασάλα. Και αν απόψε η νύχτα είναι πιο πολύ από ποτέ σαν μια υγρή κυλότα που μοιάζει με πανί ιστιοφόρου ακυβέρνητου σε ερωτική καταιγίδα, που θα επιθυμούσες γεμάτη ντροπή να παραμεριστεί για χάρη της αιώνιας και αρχέγονης απορρόφησης μιας εκτεταμένης σε όγκο σάρκας οφείλεται μάλλον στην υπαρξιακή απογοήτευση σου σαν αυτοσυνείδητη μάζα κυττάρων που σε σπρώχνει στην αναζήτηση ελπίδας για μια σπίθα ζωής με γεύση τσιχλόφουσκας που απο μικρό κορίτσι σε παρηγορούσε, σερβιρισμένη με έξτρα σάλτσα σπέρματος που θα έκανε κάθε διψασμένο οισοφάγο να δεχτεί με ευλαβική ευχαρίστηση την ευγενική δωρεά κάθε βρώμικου αρσενικού που θα πεταγόταν στον δρόμο σου. Μα το τσάι αν και ανακουφίζει την ανάγκη σου για μια διαφορετική προσέγγιση στην παράξενη ετούτη νύχτα το θέμα της συζήτησης μας δεν υπόσχεται παρά την παρατεταμένη βαρεμάρα που επικρατεί σε μάθημα στατιστικής στα έδρανα τάξης πανεπιστημίου ή σε διάλεξη για την αναβίωση του νεορομαντισμού στη γενιά των emo. Το θέμα μας δεν θα ερέθιζε, αυτό είναι σίγουρο, ούτε πρόσφατα αποφυλακισμένο βιαστή καλεσμένο σε ρωμαικό όργιο αν μας άκουγε να ανταλλάσουμε απόψεις για την αντίφαση ανάμεσα στο μίσος και την περιφρόνηση του μέσου ανθρώπου για την ύλη και στην ύψιστη ελπίδα της χριστιανικής πίστης για ενσώματη ανάσταση και αθανασία. Αν και γνωρίζουμε και οι δύο ότι το θέμα είναι ατελείωτο όσο ο οργασμός που ονειρεύεσαι μα δεν τον βρίσκεις θα πρότεινα να σταματήσεις να γλύφεις τα χείλη σου σαν νομάς που τριγυρνά στην έρημο δίχως νερό και ενδιαφέρον. Αν μου χαμογέλασες θα ήθελα να επικεντρωθούμε στο γεγονός πως όλα δείχνουν ότι οι κανόνες του Μωσαίκου νόμου που σαν άτεκνοι ανάδοχοι γονείς γεμάτοι στοργή υοθετήσαμε και μεγαλώσαμε με περίσσια υπομονή εδώ στον δυτικό κόσμο, βασίζεται σίγουρα στο ότι η σωτηρία καλλιεργήθηκε στα ατελείωτα χωράφια του νου μας από τους μεγαλοτσιφλικάδες του θρησκευτικού ελιτισμού ως προσωπική αξιομισθία. Αν τώρα νομίζεις ότι το να αφαιρείς το υφασμάτινο κομμάτι που αναπάυεται μουσκεμένο ανάμεσα στα πόδια σου είναι μια κίνηση που θα μπορούσε να σταματήσει την νοητική μου δραστηριότα, πολύ σωστά το νομίζεις. Ωστόσο η βεβιασμένη σου κίνηση για μια ερωτική επικοινωνία ενισχύει την ορμέμφυτη ψευδαίσθηση ότι μέσα από ατομοκεντρικές διαδικασίες επικοινωνίας θα ξεφύγει κανείς από τον ..ατομοκεντρισμό και τους δυισμούς που αυτός παράγει. Ένα γαμήσι για να μπορέσει να φέρει τα αποτελέσματα που ελπίζουμε θα πρέπει να περικλείει μια γνώση που δύναται να καταστεί κοινωνική και όχι ατομικό ψυχολόγημα που θα μας αναγκάσει να εγκλωβιστούμε πιο πολύ έξω από τον εαυτό μας. Αυτό σημαίνει πως όλα τα είδη ανατριχίλας που διαπερνούν τα μπούτια σου σαν κοσμικές ακτινοβολίες που εκπέμπει ένας καυλωμένος λευκός νάνος λίγο πριν την αναπόφευκτη αυτοκαταστροφή του από την βαρύτητα της ήβης σου, θα πρέπει να είσαι ικανή να τις μεταμορφώσεις σε φως ικανό να κάνει τον ήλιο του ηλιακού μας συστήματος να ντραπεί για την λαμπρότητα του σε βαθμό που θα αλλάξει την τροχιά του σε αναζήτηση συστημάτων με συσκότιση αρκετά παρσεκ μακριά από την εκτυφλωτική λάμψη του κορμιού σου που θα συσπάται ακατάπαυστα στην ταχύτητα φωτός σου. Και αν όλα αυτά σου μοιάζουν υπερβολικά για να ειπωθούν σε μια κουβέντα που ο μόνος της σκοπός είναι η ανταλλαγή υγρών, σκέψου τον λόγο που οι ποιητές τοποθετούν τόσο άσχετες λέξεις σε τόσο σωστά σημεία και θα καταλάβεις οτι κανένας δεν ξέρει ούτε και θέλει να πει με τόσο ηλίθιο και άχαρο τρόπο οτι επιθυμώ σαν αμαρτωλός σε ραμαζάνι να προσκυνήσω με την γλώσσα μου κάθε εκατοστό ερεθισμένης κουκίδας δέρματος από τα μουνόχειλά σου ως την κωλοτρυπίδα και να προσθέσω όλες τις αθώες ηδονές σου στα γεύματα της διαστροφικής μου αλυσίδας. Αποκλείω ωστόσο κάθε πιθανότητα να γαμηθούμε για τον απλούστατο λόγο ότι χρειάζεται πάρα πολύ ψυχή για να γαμηθείς με όλο το σώμα και εσύ διαθέτεις μόνο τόση ώστε η κλειτορίδα σου να βαρέσει παλαμάκια. Λοιπόν ένα γλύψιμο εκ μέρους μου είναι αρκετό και ύστερα σπίτι στον άντρα σου για τα υπόλοιπα. Αν τώρα με ρωτήσεις το γιατί, είναι πιθανό να σου απαντήσω πως έχω βγεί εκτός θέματος γιατί πάντα η αμαρτία και η θλίψη που την ακολουθεί ήταν ο κύριος δρόμος μου μα δεν γνωρίζω να σου πω γιατί όλα τα γιατί του κόσμου δεν έχουν απάντηση μέσα τους παρά μόνο παράπονο και αφέλεια. Φαίνεται πως Όλα και τα Πάντα Είναι και επιθυμούν να παραμείνουν για Πάντα Απόκρυφα..
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
Warning
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivs 3.0 Unported License.
