Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Όχι άλλο Αλήθεια. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Όχι άλλο Αλήθεια. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

The End.

Posted on 15.6.10 by Thech®sennone™





Please do not forget:

"Soul is a Work In Progress"



by thechosennone 
soul created 2009
passed away 2010



Nada

Posted on 14.6.10 by Thech®sennone™

Καλοκαίρι. Συνεχίζω να υποφέρω από ανθρωπότητα. Εσύ;

23/5/δυοχιλιαδεςτιποτα

Posted on 23.5.10 by Thech®sennone™

Θέλω να μάθω αν οι θεοί γαμιούνται αν ο χρόνος έχει σώμα αν στις σκέψεις σου είμαι πάντα φθινόπωρο αν φτιάχνονται ψυχές από ανθρώπους και πίνακες από παγωτά που λιώνουν αν μια επιθυμία μπορεί να με απασχολήσει μέχρι να γίνει καλοκαίρι, ένα καλοκαίρι μέχρι να γίνει ένστικτο μια εντύπωση αν πουλιέται για συνείδηση θέλω να αποκοιμηθώ μέσα σου να σε χύσω όταν θα ανοίξεις τα μάτια να ακούσω μια ηλιακή έκρηξη να γεννήσω έναν δρόμο να καταστρέψω έναν πολιτισμό να μυρίσω ένα σύννεφο να χτυπήσω μια καμπάνα να αυτοκτονήσω με μελάνι να μείνω έγκυος σε σένα και να πάνε να γαμηθούνε όλοι.

Fairytale

Posted on 12.5.10 by Thech®sennone™

Μια φορά & έναν καιρό, ήμουν εγώ + συ/ Και αυτό είναι όλο.

Η χώρα μου

Posted on 6.5.10 by Thech®sennone™

Δεν βρέχει. Δεν έχει καν σύννεφα. Μόνο όλο ήλιος. Κάτω από το γαλάζιο ζυγό η ανθρωπότητα φτιάχνει προβλήματα και ύστερα ονειρεύεται τις λύσεις. Είμαι και γω εδώ. Και οι άλλοι. Όλοι μαζί υποφέρουμε από συνείδηση που είναι άγνοια. Και σκοτώνουμε ο ένας τον άλλον γι αυτό.

Post it!

Posted on 5.5.10 by Thech®sennone™



All Rights Reversed

Chaosopher's Stone: The Fool

Posted on 30.4.10 by Thech®sennone™

Ryche/Σαμοθράκη

Ζούμε τον εαυτό μας. Αυτό είναι η ζωή. Δεν υπάρχει ήλιος ούτε σύννεφα, δεν υπάρχουν χαμόγελα ούτε βαριές κουβέντες. Ταξιδεύουμε στις αχανείς εκτάσεις του εαυτού μας, εγκλωβισμένοι στις αισθήσεις μας, δραπέτες της φαντασίας μας. Δεν υπάρχει έρωτας ούτε αλήθεια, δεν υπάρχει επιλογή, ούτε λόγος να κλαίς. Σ αγαπώ σημαίνει είμαι χαμένος όπως εσύ. Κοιμόμαστε αγκαλιασμένοι σε ένα μέρος του εαυτού μας με σκέπασμα την Πραγματικότητα. Καταλαβαίνω σημαίνει αγνοώ και θάνατος ο τρόπος να μην μάθουμε ποτέ τίποτα. Δεν υπάρχουν αστέρια ούτε εραστές, δεν ήρθαμε να κάνουμε τίποτα εδώ και δεν φταίει κανείς. Είμαστε μια τελεία γύρω από ένα κύκλο που φανταστήκαμε για πεπρωμένο. Μου λείπεις σημαίνει είσαι ο αγαπημένος μου άνθρωπος. Οι πιστοί δεν έχουν θεούς, ούτε ο ουρανός έχει σημασία. Γράφω είναι κοιμάμαι με λέξεις και ονειρεύομαι σημαίνει δεν θέλω. Είμαστε έρημοι με αμμόλοφους τους άλλους. Αγάπη είναι ο τρόπος να είμαστε μόνοι. Όλα είναι χάος που αναβάλλεται για πάντα.

Μόνο έτσι

Posted on 29.4.10 by Thech®sennone™

Έλα/άκου με/φίλα με/γάμα με/ξύπνα με/αποθέωσε με/πρόδωσε με/φτύσε με/διώξε με/παράτησε με/ξέχασε με/αυτός αγάπη μου είναι ο τρόπος των ανθρώπων να είναι ξένοι από τόσο κοντά..

Ψυχοτροπικόν Ι

Posted on 26.4.10 by Thech®sennone™

Όταν ξεμένω από ασχολίες, εφευρίσκω τρόπους να μην λέω τίποτα ώστε να νιώσω χρήσιμος για κάτι που ακόμα δεν ανακάλυψα σε τι χρησιμεύει. Θα τολμούσα αν είχα την ικανότητα να αυτοεξαπατηθώ με σφοδρότητα, να ισχυριστώ πως κάνω τέχνη, γιατί η τέχνη δεν φαίνεται να χρησιμεύει πουθενά παρα μόνο στον εαυτό της, πράγμα λογικό γιατί αν χρησίμευε θα απολάμβανε την εκτίμηση άλλων ομαδικών παραισθήσεων όπως η οικονομία και η αλήθεια. Ομοίως με αυτά τα ασυνάρτητα, χωρίς συνοχή κείμενα, που περιγράφουν μια ψυχή να περιστρέφεται γύρω από τον ανύπαρκτο εαυτό της έως ότου ζαλιστεί αρκετά για να αναφωνήσει γεμάτη δέος πως ο κόσμος υπάρχει και μάλιστα γυρίζει για χάρη της. Ωστόσο αυτό που γεννοβολάει μικρές πυρηνικές θλίψεις στο διανοητικό μου εργαστήριο δεν είναι η αχρηστία της τέχνης, αλλά της ψυχής μου. Επικαλούμαστε όλοι την ψυχή ως βαθύτερη έκφραση του Είναι μας. Συνήθως "έχουμε" ψυχές με τον ίδιο τρόπο που έχουμε αυτοκίνητο και πιστολάκι για τα μαλλιά. Σπανιότερα είμαστε ψυχές. Δεν με ενδιαφέρει καθόλου αν η ψυχή είναι μια προσπάθεια παρηγοριάς να ακυρώσουμε το θάνατο, αλλά με πονά παράλογα όπως κάθε γνήσιο εγωιστή -δηλαδη κάποιον που δεν έχει παρα μόνο τον εαυτό του για να εξερευνήσει ή να αποπλανήσει- πως εγώ δεν είμαι εγώ αλλά μια ψυχή που υποδύεται πως μου μοιάζει. Πιστεύω με μίσος πως όλοι άνθρωποι δεν έχουν ή αν προτιμάτε δεν είναι ψυχές, ή τουλάχιστον αυτό που είναι έξω από εμάς έχει περισσότερη ψυχή απ ότι εμείς. Δεν μπορώ να μην υποθέσω παρακολουθώντας το μοναδικό σύννεφο αυτού του γαλάζιου πρωινού ότι δεν έχει ψυχή όταν διασχίζει όλην την ουράνια παλέτα μόνο και μόνο για να σταθεί να σκοτεινιάσει το αδιαμφισβήτητο βασίλειο του ήλιου. Και μόνο που με κάνει να το υποθέτω σημαίνει πως διαθέτει ψυχή βαθιά καλλιτεχνική γιατί τέχνη είναι η ικανότητα να αποσπούμε τους άλλους από τον εαυτό τους και να τους χώνουμε ύπουλα στον κόσμο μας. Αν τώρα πραγματικά είμαστε ψυχές πιστεύω πως θα κάναμε συχνότερα και εμείς πράγματα όμορφα και άχρηστα όπως καλειδοσκόπια και αγάπη. Αν η ψυχή έχει κλίση στην υποκριτική και αυτό που είμαστε δεν είναι παρά οι προσωρινοί ρόλοι στην πιο παράξενη παράσταση του κοσμικού θεάτρου τότε μάλλον σημαίνει πως η ψυχή δεν Είναι αλλά Γίνεται. Δεν θα ήθελα ωστόσο να καταλήξω σε συμπέρασμα στο θέμα αυτό γιατί συμπεραίνω σημαίνει αυτοκτονώ και αν ρίξω μια ματιά σε όσα έχω γράψει μέχρι τώρα, έχω πεθάνει αμέτρητες φορές και δεν αναστήθηκα ούτε μία.

Ακούς;

Posted on 18.4.10 by Thech®sennone™

Γαμώ το σύμπαν και τον θεό του που πληγώνει τους ανθρώπους μου

23

Posted on 14.4.10 by Thech®sennone™

Το Ποτέ και το Πάντα είναι η μονάδα μέτρησης με την οποία μετράς για πόσο χρόνο αγνοείς ποιός είσαι. Το Πουθενά είναι ένας τόπος που κανείς δεν θυμάται πως πήγε. Α, και το Τίποτα είναι ο τρόπος με τον οποίο θα φύγεις από εκεί. Όλα αυτά τα θαύματα ανήκουν στην χώρα της Ουτοπίας και φυσικά όλοι οι κάτοικοι της είναι παράνομοι μετανάστες.



Εχτές που ξάπλωσα στο κρεββάτι που κοιμάμαι και ενίοτε οραματίζομαι οτι κοιμάμαι βρήκα το εαυτό μου στην μακάρια θέση να μην χρειάζεται να είμαι κάποιος για κανέναν. Φαίνεται ότι χρειάστηκα μόνο ένα μαλακό μαξιλάρι και την υπόσχεση του ύπνου που θα μου επέτρεπε να συμπεράνω πως Εγώ Είμαι αυτός που νιώθω μόνο επειδή ο Αλλος δεν είναι Εγώ.



Όλα αυτά είναι μια ευτυχία που με κάνει να νυστάζω και όμως αν η αυτοσυνειδησία προυποθέτει τον Αλλο, πως γίνεται να μην αυτοακυρώνεται; πως είναι δυνατόν να αρκεί η επίκληση στην Ουσία μου ή στο Είναι μου όταν και Αυτό το αντιλαμβάνομαι ως αντικείμενο δηλαδη ως όχι Εγώ; Και αν όλα είναι αντικείμενα γύρω μου, δηλαδη η φαινομενικότητα τους είναι αντικειμενική και υπάρχουν πως γίνεται να συνεχίζω να νιώθω μόνος; Πως μπορεί κανείς να συνεχίζει να ζει μέσα σε αυτην την παράδοξη παρεξήγηση, αν δεν προσποιείται οτι ο Εαυτός του είναι μια συλλογική προσποίηση που προσποιείται οτι όλοι Είναι κατα βάθος......Εγώ Είμαι;

Απατεώνας; Ψεύτης; 
Η φυσική μου κατάσταση; 

Η συνείδηση μου; 
Mια πόρνη που φοράει μάσκες και ζευγαρώνει με όλους μας;


Η Αλήθεια; 
Αυτό το Tίποτα ανάμεσα μας;

Και η πηγή της μοναξιάς μου;
Είναι πάντα οι Άλλοι που υπάρχουν;

Και κάπως έτσι έχασα τον ύπνο μου..

Ευφυολόγημα

Posted on 8.4.10 by Thech®sennone™

Τι ανοησία!/Τι  φτωχή πρόζα/Ευφυολόγημα σίγουρα, μια υγρασία της ψυχής..

να πιστευω πως η αλήθεια δεν είναι τίποτε άλλο, από την θέληση μας να κάνουμε τα πράγματα να υπάρξουν.

Άνοιξη

Posted on 6.4.10 by Thech®sennone™

















Αν η θλίψη είχε γιόγκα, αυτή θα ήταν το "σε νοιάζομαι"

Pro_Ceed

Posted on 22.2.10 by Thech®sennone™




πήρα αυτοκίνητο καρδιά μου

κουπέ για να μην χωράνε άλλοι

και τρέχει με χείλιαααααααα

όμως δεν σε φτάνω

Συνηρημένα ρήματα

Posted on 15.2.10 by Thech®sennone™




Σε Γαμάω/Σε Γαμώ/Γάμησε με/Ξέμεινα από παύλες

"Ελπίζω να είσαι καλά"

Posted on 13.2.10 by Thech®sennone™

Μην το ελπίζεις. Είμαι καλά. Καπνίζω και δεν ρωτώ πολλά. Ούτε λέω πιο πολλά απ όσα χρειάζομαι ν' ακούσω. Είμαι απασχολημένος βασικά και φυσικά φοβάμαι όλο το αύριο και κάθε αύριο. Μερικές φορές επιμένω να αγγίζω πράγματα και δεν μπορώ να ξεχωρίσω από τι είμαστε φτιαγμένοι. Σου χει συμβεί; Άλλες φορές στέκομαι σε βιτρίνες ανθοπωλείων και κάνω την ζωή του ανθοπώλη μα αυτό με κάνει να βαριέμαι και τότε σταματώ να σου κόβω λουλούδια. Είμαι καλά σου λέω. Ψάχνω πάλι να δώ σε ποιά χώρα θα στείλω το σώμα μου για να νομίζω πως λείπω, δικαιολογία για το ότι δεν σε είδα που καταφέρνω να πιστεύω. Ο αέρας ξεκολλάει τα φύλλα από τα δέντρα και νομίζω πως προσπαθεί να μου κρύψει το γεγονός ότι δεν υπάρχουν άνθρωποι παρά μόνο γιήνοι. Έτσι μια μέρα θα ξεκολλήσουμε και μεις μα δεν ξέρω σε πιο δέντρο θα λείψουμε. Κάνει κρύο και νιώθω τις ρώγες σου να σκληραίνουν. Θέλω να δω την Κού. Να φέρω πετρέλαιο; Η σόμπα θα σβήσει. Είχε λαχανόριζο στην δουλειά και το να μου λείπεις έγινε μια καινούργια αίσθηση. Σε μισώ παρέα με μένα και ζω με την ελπίδα να πάψω να γράφω. Ο Πάρης βολτάρει ελεύθερος και όπου δει κώλο τον πηδάει. Η Ευτυχία ακόμα δεν ευτύχησε. Τα παιδιά είναι καλά αγαπημένα, και εγώ σκέφτομαι ένα κορίτσι που είναι τόσο μακριά μου που όταν θα φύγει δεν θα την δώ να το κάνει. Τις νύχτες στην σκέψη της, γίνομαι ζεστός κοιμάμαι να δαγκώνω τα χείλη της και να γλύφω τους μηρούς της. Τα πρωινά  χύνω τον ουρανό της με σύννεφα. Παραιτήθηκα από την πραγματικότητα γιατί είναι δουλειά που δεν πληρώνει σε όνειρα. Δεν έχω φυσικά ούτε από αυτά. Αν είσαι εγώ ξέρεις ότι τα όνειρα είναι αυτό που είσαι και όχι ότι θες να σου συμβεί. Κάνω τόσα πολλά πράγματα που δεν θυμάμαι αν τα τελειώνω. Βάζω τους άλλους να μου θυμίζουν ποιός είμαι για να μην ξαναγίνω. Να κόψω το μελό; Καλά βγάλε το σκασμό. Όλα εντάξει. Όλα όπως πρέπει. Εγώ πληρώνω ακόμα όσα σου χάρισα. Εσύ τα χαρίζεις αλλού. Ο φετινός φλεβάρης πιο χειμώνας απο ποτέ και κατά τ'άλλα τα πάντα είναι εδώ για πάντα χαμένα.

Πάει καιρός..

Posted on 24.1.10 by Thech®sennone™

..που δεν είμαι τίποτα και δεν κάνω καθόλου. Διαρκώ απλά ανάμεσα σε όσα ναρκώνουν τις αισθήσεις. Μα επιστρέφω πάντα εκεί όπου δεν είμαι και αν ντύνομαι όλα όσα είναι αταίριαστα δεν είναι για να υποδυθώ τον αθώο, μα γιατί η ενοχή δεν ταιριάζει στην ελευθερία. Πάει καιρός που δεν γράφω γιατί δεν έχω τίποτα να πω ή γιατί όλα έχουν ειπωθεί καλύτερα από άλλους. Και αν μου έλειψες εσύ δεν το γνωρίζεις, μα δεν έχει σημασία γιατί τίποτα σε αυτόν τον κόσμο δεν έχει σημασία. Ευτυχώς δεν ονειρεύομαι, ούτε αγαπώ κανέναν. Κάνω πως αναπνέω και ζώ όπως οι άλλοι, εφήμερος και όμως καθημερινός. Καμιά φορά θέλω να φύγω μα οι νεκροί δεν μπορούν να πεθάνουν. Καμιά φορά βρέχει και οι δρόμοι αδειάζουν. Χαμογέλα, δεν ξέρεις από κόλαση.

Back to Alsfeld

Posted on 12.1.10 by Thech®sennone™






Τόσο κρύο. Ο κόσμος μου, πίνακας που γέρνει. Δεν με ξεγέλασα ούτε απόψε. Η ελπίδα άλλωστε είναι μια μορφή κακού.

Domazlice

Posted on 6.1.10 by Thech®sennone™

Ομίχλη. Τίποτα δεν βγάζει πουθενά.


Czech Republic