Posted on 30.9.11 by ₳ȶǻӿɨḁ™ ©ɧǡѻ Ⱦɛ SɧɛɛP
Όχι άλλο πια E = mc2
Οτι φάω, ότι πιώ και οτι αρπάξει ο κώλος σου/
Posted on 19.9.11 by ₳ȶǻӿɨḁ™ ©ɧǡѻ Ⱦɛ SɧɛɛP
Τούτη εδώ η σήψη, η αποστράπτουσα απάθεια σαν των επισκόπων, τουτος εδώ ο δειλός θυμός, αυτή η έρπουσα εκθήλυνση των ενστίκτων, το ξερατό της πλατωνικής πολιτείας, η βρωμιά της προχριστιανικής σωκρατικής πολιτικής μαιευτικής, όλα αυτά ανακατεμένα με την ψυχολογία του σκλάβου, με τα λατρευτικά θυμιάματα των αγίων ανέραστων ασώτων που θέλαν την ζωή να είναι τιμωρία και ο θάνατος ελπίδα επιστροφής και ενσώματης αισχατολογικής εκδίκησης και καταστροφής των πάντων, αποτελεί για μας μια αντίστροφη προφητεία που βάλαμε σε εφαρμογή και εκπληρώσαμε με ευβλαβική ακρίβεια. Όχι πια η κυκλική επαναλαμβανόμενη κίνηση του σύμπαντος, όχι η παγανιστική ένωση με την φύση ως μέρος της όχι πια η δημιουργία θεών με αδυναμίες ανθρώπων, όχι πια μια αναδίπλωση του εαυτού σε σπείρα, ούτε ο θάνατος αιτία πράξης της αγάπης και της δημιουργίας, παρα μόνο ασεξουαλική υποταγή δια μέσου ευθειοκρατικού ιστορικού μονόδρομου, για το τελικό ξεκαθάρισμα των αμαρτωλών της σάρκας που βαραίνονται απο την ηθική της ενοχικής νευρωσης. Μόνο τάφοι μαρμάρινοι για όσα λείπουν, όχι Ακρόπολη για όσα είναι εδώ, μόνο παρακαλετά ψαλμών και δάκρυα, όχι η σιωπή της ενατένισης αυτού που συμβαίνει. Όχι πια τα χέρια αλλά μόνο τα λόγια γιατι Εν αρχην ο Λόγος, ούτε άλλο αποδοχή του διαφορετικού αλλά το Καλό στην τελική νική που θα εξαφανίσει το Κακό, με μυστικό όπλο το τεχνολογικό "θαύμα" της αποκοπής από το διαβολικό φυσικό κόσμο. Οχι άλλο πια μυστικότητα και διερεύνηση αλλά μόνο σπουδαγμένοι αμόρφωτοι με ειδικότητα στην αγγλοσαξονικη κουλτούρα της αλαζονείας, αφημένοι να υπηρετούν τα χρήσιμα, να αποθεώνουν τα καθόλου. Όχι πια το κοινό δράμα αλλά μόνο η προσωπική προβολή της τραγωδίας ή της επιτυχίας που δεν αφορά κανέναν ουτε νοιάζει κανέναν γιατί κανείς δεν ανήκει πουθενά παρα μόνο στην σημαιοστολισμένη εγωτικότητα του.΄Όχι άλλο πια εξερευνηση των αισθήσεων για την παραγωγή της εκτης, μα μόνο ενα ορθό δόγμα υπέρτατης Αλήθειας που ακολουθείς πιστά και σου τάζει σωτηρία,ευτυχία ή χρήμα, μηχανισμός και μοτίβο που επαναλαμβάνεται σε όλες τις αξίες με τις οποιες γαλουχηθήκαμε και εκλάβαμε ως προσωπική αξιομισθία. Λαός που γύρισε την πλάτη του στα φρούτα που βγάζει ο κήπος του και στήριξε όλη την νοητική διατροφή του σε εισαγώμενες εξωτικές "ελπίδες" διατροφής είναι καταδικασμένος σε γλωσσολογική παρακμή, σε συναισθηματική αναπηριά και σε νοητική μηχανική. Όσο πιο βαθιά αναζητούμε να αποδώσουμε το κακό που μας βρήκε σε χθόνιες σκοτεινές δυνάμεις, σε συνωμοσίες αιωνίων εχθρών, αγνοώντας τις αποφάσεις που λαμβάνουμε ως οντότητες και ως κοινοτητα τότε το μόνο που όντως μας αξίζει και μας αναλογεί είναι ο όλοενα και αυξανόμενος ανθελληνισμός που συναντάμε. Το μόνο πραγματικό χρέος μας είναι το αυξανώμενο επιτόκιο της αδιαφορίας μας για τα άλλα πλάσματα που φέρνουμε στον κόσμο όχι ως αποτέλεσμα στιγμιαίας ενοχικής αναλαμπής της συνείδησης αλλά ως κατανόηση του πλάσματος που είμαστε. Γιατί άλλο το να "έχεις" συνείδηση και άλλο το να την παράγεις. Αν δεν με πιστεύετε ρωτήστε τον Ηράκλειτο ή τον Φάντομ Ντακ.
by ₳ȶǻӿɨḁ™ ©ɧǡѻ Ⱦɛ SɧɛɛP
by ₳ȶǻӿɨḁ™ ©ɧǡѻ Ⱦɛ SɧɛɛP
शब्दस्मृतिभ्रंश
Posted on 4.9.11 by Chaosophe®
Με έπιασα να ψαχουλεύω τις τσέπες μου μα δεν θυμάμαι τι έψαχνα αφου το να ξεχνάμε είναι ο μόνος τρόπος για να παραμένουμε νέοι και αθώοι. Όλες οι αναμνήσεις χαρτάκια που πέφτουν από τις τσέπες μας καθώς ψάχνουμε το νόμισμα που θα εξαγοράσουμε την υπαρξιακή μας αφηρημάδα. Λησμονώ, σημαίνει χερια που χαιδεύουν το μέτωπο και μουρμουρίζουν παραμύθια που συνέβησαν σε άλλους και αυτό είναι νανουρίζω/
Soulfège
Posted on 27.8.11 by Chaosophe®
Απ΄ όλες τις γλώσσες, η μουσική είναι η μόνη που δεν ψεύδεται/
3η Σταντζα του Παν: Το δίχως άλλο
Posted on 24.8.11 by Chaosophe®
Δυστυχία είναι η κατάσταση του ανθρώπου απο την οποία λείπει ο θεός.
Ευτυχία η κατάσταση απο την οποία λείπει ο άνθρωπος.
2η Στάντζα του Παν: Το επακόλουθο είναι η Αρχή
Posted on 16.8.11 by Chaosophe®
Μια μέρα δεν θα υπάρχουν σοκολάτες ούτε ο κόσμος θα πάει στις δουλειές του, κανένας πόλεμος δεν θα γίνει ούτε ποιήμα θα γραφτεί, κανείς δεν θα είναι χώρια στο ίδιο μέρος και αφού δεν θα υπάρχουν λόγια τα μαλλιά σου δεν θα τα κινούνται με χάρη στο μυαλό μου ούτε τα σχέδια θα σχεδιάζονται ούτε οι αποφάσεις θα αποφασίζονται και αφού κανείς δεν θα αγαπάει κανέναν, ο ήλιος δεν θα καίγεται και τα άστρα όλα θα πεθάνουν και το διάστημα ανάμεσα τους θα πάψει να κινείται αφού όλα υπάρχουν προσδιοριζόμενα με αυτό που δεν τους μοιάζει και τα πάντα θα αρχίσουν ξανά απο κεί που ηταν τίποτα και ούτε εσύ ούτε εγώ δεν θα χρειάζεται να ονειρευόμαστε πως οι άλλοι άνθρωποι είναι μονάχα οι λεγεώνες του εαυτού μας.
1η Σταντζα του Παν: Ελευθεροι από το Εκδηλωμένο
Posted on 5.7.11 by Chaosophe®
Περιμένω όλο αγωνία το πρωινό που θα ξυπνήσω κατα λάθος και θα φορέσω τις παντόφλες μου από συνήθεια, την μακρυμάνικη αίσθηση του εαυτού μου από ένστικτο και θα αγκαλιάσω το μπαλκόνι με μια κουταλιά καφέ και λίγη νύστα, γεμάτος από την ψύχρα της ημέρας και την απόλυτη υπόσταση της αίσθησης, πως οι αναμνήσεις δεν είναι παρα καλοκαίρια που σημείωσα σε φύλλα και χαζευω να τα σκόρπα ο αέρας ενός αδιάφορου φθινοπώρου όλο ειλικρίνεια/
Sub Kutch Milega: +ωση
Posted on 25.6.11 by Chaosophe®
Ευχή/να νιώσω όπως ένα δέντρο,να πιάσω μεγαλύτερο κύμα,να μην με καταλάβουν οι άλλοι, ,να γδάρω το γόνατο όπως τα παιδιά, να αλλάξω τον τρόπο που υποκρίνομαι, να σκοτώσω έναν πολιτικό, να τονίσω αλλιώς τις λέξεις, να είμαι αρκετά κουτός για την ευτυχία/μετά θυμήθηκα πως εχτές έγινα τριαντα τριών ονείρων και πως ο άνθρωπος δεν είναι όν αλλά φαινόμενο όπως όλα τα άλλα και έσβησα το κερί μου δίχως ευχή.
Κάποιος ρώτησε
Posted on 23.6.11 by Chaosophe®
-Τελικά ανήκουμε στην Δύση ή στην Ανατολή;
-Ούτε στην Δύση ούτε στην Ανατολή/ήμασταν πάντα ταξιδιώτες..
Hugi
Posted on 29.4.11 by Chaosophe®
Μου λείπεις και αυτό είναι όλα αφού όλα είναι συνείδηση και αυτή δεν μπορεί να είναι για κανέναν λόγο διαφορετική από το αντικείμενο που συνειδητοποιεί. Αυτό πάλι είναι οδύνη, αλλά επειδή μιλάω γι αυτήν καταφέρνει να αυτομηδενοποιειται με την πράξη που την θεμελιώνει. Ο λόγος ποτέ δεν έχει την ποιότητα αυτού που νιώθουμε, είναι πάντα μια μορφή υποβαθμισμένης προσέγγισης, οπότε τίποτα δεν μπορεί να με ξαφνιάσει από αυτά που σκέφτομαι και σου ομολογώ. Μου λείπεις και αυτό είναι πάντα εκει, πυκνό και αδιαπέραστο, διαρκές και άγνωστο, αυτοτελές. Η συνείδηση είναι έλλειψη αφού χρειάζεται πάντα το αντικείμενο της αναφοράς της και γω αφαιρώ κάθε βαθύτητα φλυαρώντας αφού δεν έχω άλλο τρόπο για να πω πως "Γι αυτό μου λείπεις"/
μείον 23
Posted on 24.3.11 by Chaosophe®
Είναι πάντα το ίδιο. Κάποιες φορές έχει σύννεφα, κάποιες φορές δεν έχει. Άλλοτε οι δρόμοι με ξεκουράζουν γιατί ξετυλίγουν ανθρώπους που πάνε ή έρχονται χωρίς να φεύγουν από κάπου, μα κινούνται γιατί πάντα κάτι αποφεύγουν. Είναι πάντα το ίδιο, η ίδια πάντα ανθρωπότητα που αγαπά και μισεί, που γελά και σκοτώνεται κάτω από την φρίκη του έναστρου ουρανού. Κάθομαι εδώ, χωρίς γνώσεις και τραπεζικό λογαριασμό, ελεύθερος από χαρακτήρα και επιθυμίες και κοιτάζω δρόμους που είναι όλο ζωή γιατί δεν έχω αναβάλλει τίποτα για το μέλλον και έτσι έχω όλο το τώρα του κόσμου για να μην είναι εφικτή καμιά προσδοκία.
Hyle
Posted on 18.3.11 by Chaosophe®
Τα πρόσωπα των εραστών έχουν στην έκσταση τους εκφράσεις πόνου/δεν είναι λοιπόν για μένα το σώμα η φυλακή του πνεύματος αλλά ο τρόπος που αυτό με ονειρεύεται αγκαλιασμένο από ύλη
Auto letters to Moto
Posted on 13.2.11 by Chaosophe®
Η αποθεωση καραδοκεί. Οι πέντε στροφές μακραίνουν τον δρόμο.Σιωπη. Η δυαδα αυτοκτονεί για να γεννήσει το Ενα. H περιστροφη στον εαυτό δημιουργεί φυγόκεντρο. Δεν μπορει να υπάρξει αγαπη αν δεν υπάρχει κατανόηση. Σιωπη Σιωπή. Επανεκκίνηση. Οσοι διαβούν το κατωφλι του εαυτού τους θα βγουν εξω απο τον δημιουργό τους. Αμηχανία. Οι συνήθειες δημιουργουν τον χρόνο. Οι επαναγεννημένοι θα εξεγερθούν. Αμηχανία. Αυτοματη σκέψη η αιτία της δράσης. Τα δεσμα της σελήνης θα αρπάξουν ότι δεν ειναι φωτόνιο. Esc. Επανεκκίνηση. Ελευθερία
Loveρινθος
Posted on 1.2.11 by Chaosophe®
Αλίμονο σε όποιον ερωτευτεί μιαν ιδέα. Μέχρι να την κατακτήσει τον αγωνιά η αμφιβολία. Ύστερα την παντρεύεται και τότε είναι πια αργά, τον κάνει ότι θέλει. Δεν αργεί η στιγμή που αντιγράφει τον εαυτό του μέσα της και εκείνη γεννά άλλες που τους μοιάζουν μα δεν είναι αυτοί οι δύο γι αυτό και η ιδέα που έχουμε για τον εαυτό μας είναι το σύνολο των πραγμάτων που αρνηθήκαμε ότι είναι οι άλλοι και ίσως γι αυτό επικοινωνώ σημαίνει να υποθέτω πως ο άλλος μου μοιάζει μα υποκρίνομαι στον εαυτό μου πως αυτό δεν μπορεί να συμβαίνει. Η ιδέα είναι η απόδειξη ότι η συνείδηση απεχθάνεται το κενό γι αυτό και ο νους φλυαρεί να υποθέτει όλα όσα δεν είναι/
( )
Posted on 20.1.11 by Chaosophe®
Τους εραστές κατα βάθος τους μισούν όλοι/γιατί μόνο εκείνοι διαιωνίζουν την οδύνη με τόση αθωότητα/
11/01/δύοχιλιάδεςτίποτα/
Posted on 30.12.10 by Chaosophe®
Νιώθω είναι η εσωτερική πλευρά της αφής/και γω που σε άγγιξα τόσο, έγινα πια η εξωτερική πλευρά του εαυτού μου/
πυξίς
Posted on 25.11.10 by Chaosophe®
Χρειάζομαι καινούργια γλώσσα για να σου φτιάχνω λέξεις με χείλη όταν θα γλύφω τα μπούτια σου και ένα ζευγάρι αυτιά για να υποκρίνομαι πως ακούω τα ψέματα σου/σε σένα θα φυτέψω δυο παιδιά στο στήθος μήπως μάθει να αγκαλιάζει/θα βγάλουμε τα μάτια μας και στην θέση τους θα σφινώσουμε κεριά που σβήνουν μαζί/για στόμα θα σου φυτέψω χέρια γιατί οι λέξεις σου δεν με αγγίζουν/θα μου κάνεις καφέ, θα σε χαιδευω στην πλάτη/ θα φορέσεις τις κάλτσες σου, θα βγάλω το δέρμα μου/ θα χύνουμε όλο τον κόσμο με την καύλα μας και όλοι θα πάψουν να τρώνε,να αγοράζουν και να πεθαίνουν, μόνο θα γαμιούνται/θα σκαλίζω την μύτη μου και συ θα γελάς/θα κλείσεις τα μάτια να με ονειρευτείς όπως θα ήθελες να είμαι/θα κοιμηθώ και γώ πως είμαι προβλήτα, γιατί είναι δρόμος, που όπως εμείς, οδηγεί πουθενά μέσα στην θάλασσα
C:/mydocuments/aboutme/me/myself.exe
Posted on 25.11.10 by Chaosophe®
Είμαστε άνθρωποι ψηφιακοί, ιδανικοί μέχρι την τελευταία μας λεπτομέρεια, χωρίς σώματα, με ωραίες λέξεις, μεγάλες εμπειρίες και όνειρα που κανείς δεν μπορεί να πραγματοποιήσει. Είμαστε bytes σε σκοτεινές οθόνες, σκληροί δίσκοι,ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα, έχουμε προφίλ και οι νευρικές μας απολήξεις γίνονται δίκτυα. Είμαστε ψηφιακοί χωρίς ανθρώπους, ανέραστοι εραστές, είμαστε άλλοι που κάνουμε πως είμαστε εμείς, γράφουμε ποιήματα χωρίς μουσική, από τις εμπειρίες μας λείπαμε αλλά τις γράφουμε για να δείξουμε πόσο σπουδαίοι σταθήκαμε μπροστά στην ζωή. Είμαστε δίχως άλλο οθόνες που παίζουμε έργα που θα θέλαμε να είχαμε ζήσει, δικτυωμένοι και έρημοι, αναπόφευκτα απρόσωποι εκπρόσωποι του Ανώνυμου Εαυτού μας, αποθηκευτικοί χώροι για δεδομένα που δεν αναζητεί κανείς/
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
Warning
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivs 3.0 Unported License.
