Posted on
23.12.11
by I Have Seen the End
από όλες τις ψευδαισθήσεις μόνο ο έρωτας ειναι αληθινός
από όλες τους έρωτες μόνο η αλήθεια είναι ψευτικη
απ ολες τις αλήθειες μόνο την ψευδαίσθηση ερωτευόμαστε
Posted on
13.12.11
by I Have Seen the End
Στο καχύποπτο βλέμμα του γείτονα· το παραθυρό μου
Posted on
13.12.11
by I Have Seen the End
Η αισθηση οτι κάποια πράγματα τα εχουμε ξαναζήσει, οφείλεται στο γεγονός οτι ζούμε ως πράγματα.
Posted on
9.12.11
by I Have Seen the End
Κανένας πόνος δεν κάνει λάθος για την πληγή που ανοίγει.
Posted on
6.12.11
by I Have Seen the End
Μέσα στα πόδια μας, πήγαμε παντού. Κανείς δεν μας καταλαβαίνει όπως τα παπούτσια μας.
Posted on
6.12.11
by I Have Seen the End
Ο ουρανός είναι διάφανος, μας κρύβει όλους.
Posted on
6.12.11
by I Have Seen the End
Στην θέα κάποιου που σκέφτεται, υποφέρω.
Posted on
28.10.11
by Chaosophe®
Posted on
19.10.11
by Chaosophe®

Και είπεν ο Θεός την ένατη μέρα: "Ας γίνει η Συνείδηση και ας τρέφεται με Αυταπάτες. Κανείς δεν μπορεί να είναι και Ελεύθερος και Άνθρωπος" και είδε ο Θεός οτι αυτό ήταν καλό. Και εκοιμήθη ήσυχος.
Posted on
11.10.11
by Chaosophe®
Οταν ήταν δεκαέξι ο Γιάννης έπιασε δουλειά σε super market. Εκεί για σχεδόν μισή μέρα έβαζε προιόντα στα ράφια. Του Γιάννη του άρεσε πολύ να βάζει προιόντα στα ράφια. Κάποια στιγμή ο πατέρας του είπε οτι έπρεπε να πιάσει μια αληθινή δουλειά. Πολύ λυπήθηκε ο Γιάννης μα πήγε στο super market και τους είπε οτι θα πιάσει μια αληθινή δουλειά. Ο Γιάννης διάβασε πολύ, πήγε στα εξωτερικά. Τωρα είναι δικηγόρος, και του αρέσει πολύ να βάζει την δικαιοσύνη στα ράφια του νόμου.
Posted on
10.10.11
by Chaosophe®
Posted on
30.9.11
by ₳ȶǻӿɨḁ™ ©ɧǡѻ Ⱦɛ SɧɛɛP
Posted on
19.9.11
by ₳ȶǻӿɨḁ™ ©ɧǡѻ Ⱦɛ SɧɛɛP
Τούτη εδώ η σήψη, η αποστράπτουσα απάθεια σαν των επισκόπων, τουτος εδώ ο δειλός θυμός, αυτή η έρπουσα εκθήλυνση των ενστίκτων, το ξερατό της πλατωνικής πολιτείας, η βρωμιά της προχριστιανικής σωκρατικής πολιτικής μαιευτικής, όλα αυτά ανακατεμένα με την ψυχολογία του σκλάβου, με τα λατρευτικά θυμιάματα των αγίων ανέραστων ασώτων που θέλαν την ζωή να είναι τιμωρία και ο θάνατος ελπίδα επιστροφής και ενσώματης αισχατολογικής εκδίκησης και καταστροφής των πάντων, αποτελεί για μας μια αντίστροφη προφητεία που βάλαμε σε εφαρμογή και εκπληρώσαμε με ευβλαβική ακρίβεια. Όχι πια η κυκλική επαναλαμβανόμενη κίνηση του σύμπαντος, όχι η παγανιστική ένωση με την φύση ως μέρος της όχι πια η δημιουργία θεών με αδυναμίες ανθρώπων, όχι πια μια αναδίπλωση του εαυτού σε σπείρα, ούτε ο θάνατος αιτία πράξης της αγάπης και της δημιουργίας, παρα μόνο ασεξουαλική υποταγή δια μέσου ευθειοκρατικού ιστορικού μονόδρομου, για το τελικό ξεκαθάρισμα των αμαρτωλών της σάρκας που βαραίνονται απο την ηθική της ενοχικής νευρωσης. Μόνο τάφοι μαρμάρινοι για όσα λείπουν, όχι Ακρόπολη για όσα είναι εδώ, μόνο παρακαλετά ψαλμών και δάκρυα, όχι η σιωπή της ενατένισης αυτού που συμβαίνει. Όχι πια τα χέρια αλλά μόνο τα λόγια γιατι Εν αρχην ο Λόγος, ούτε άλλο αποδοχή του διαφορετικού αλλά το Καλό στην τελική νική που θα εξαφανίσει το Κακό, με μυστικό όπλο το τεχνολογικό "θαύμα" της αποκοπής από το διαβολικό φυσικό κόσμο. Οχι άλλο πια μυστικότητα και διερεύνηση αλλά μόνο σπουδαγμένοι αμόρφωτοι με ειδικότητα στην αγγλοσαξονικη κουλτούρα της αλαζονείας, αφημένοι να υπηρετούν τα χρήσιμα, να αποθεώνουν τα καθόλου. Όχι πια το κοινό δράμα αλλά μόνο η προσωπική προβολή της τραγωδίας ή της επιτυχίας που δεν αφορά κανέναν ουτε νοιάζει κανέναν γιατί κανείς δεν ανήκει πουθενά παρα μόνο στην σημαιοστολισμένη εγωτικότητα του.΄Όχι άλλο πια εξερευνηση των αισθήσεων για την παραγωγή της εκτης, μα μόνο ενα ορθό δόγμα υπέρτατης Αλήθειας που ακολουθείς πιστά και σου τάζει σωτηρία,ευτυχία ή χρήμα, μηχανισμός και μοτίβο που επαναλαμβάνεται σε όλες τις αξίες με τις οποιες γαλουχηθήκαμε και εκλάβαμε ως προσωπική αξιομισθία. Λαός που γύρισε την πλάτη του στα φρούτα που βγάζει ο κήπος του και στήριξε όλη την νοητική διατροφή του σε εισαγώμενες εξωτικές "ελπίδες" διατροφής είναι καταδικασμένος σε γλωσσολογική παρακμή, σε συναισθηματική αναπηριά και σε νοητική μηχανική. Όσο πιο βαθιά αναζητούμε να αποδώσουμε το κακό που μας βρήκε σε χθόνιες σκοτεινές δυνάμεις, σε συνωμοσίες αιωνίων εχθρών, αγνοώντας τις αποφάσεις που λαμβάνουμε ως οντότητες και ως κοινοτητα τότε το μόνο που όντως μας αξίζει και μας αναλογεί είναι ο όλοενα και αυξανόμενος ανθελληνισμός που συναντάμε. Το μόνο πραγματικό χρέος μας είναι το αυξανώμενο επιτόκιο της αδιαφορίας μας για τα άλλα πλάσματα που φέρνουμε στον κόσμο όχι ως αποτέλεσμα στιγμιαίας ενοχικής αναλαμπής της συνείδησης αλλά ως κατανόηση του πλάσματος που είμαστε. Γιατί άλλο το να "έχεις" συνείδηση και άλλο το να την παράγεις. Αν δεν με πιστεύετε ρωτήστε τον Ηράκλειτο ή τον Φάντομ Ντακ.
by ₳ȶǻӿɨḁ™ ©ɧǡѻ Ⱦɛ SɧɛɛP
Posted on
4.9.11
by Chaosophe®
Με έπιασα να ψαχουλεύω τις τσέπες μου μα δεν θυμάμαι τι έψαχνα αφου το να ξεχνάμε είναι ο μόνος τρόπος για να παραμένουμε νέοι και αθώοι. Όλες οι αναμνήσεις χαρτάκια που πέφτουν από τις τσέπες μας καθώς ψάχνουμε το νόμισμα που θα εξαγοράσουμε την υπαρξιακή μας αφηρημάδα. Λησμονώ, σημαίνει χερια που χαιδεύουν το μέτωπο και μουρμουρίζουν παραμύθια που συνέβησαν σε άλλους και αυτό είναι νανουρίζω/
Posted on
27.8.11
by Chaosophe®
Απ΄ όλες τις γλώσσες, η μουσική είναι η μόνη που δεν ψεύδεται/
Posted on
24.8.11
by Chaosophe®
Δυστυχία είναι η κατάσταση του ανθρώπου απο την οποία λείπει ο θεός.
Ευτυχία η κατάσταση απο την οποία λείπει ο άνθρωπος.
Posted on
16.8.11
by Chaosophe®
Μια μέρα δεν θα υπάρχουν σοκολάτες ούτε ο κόσμος θα πάει στις δουλειές του, κανένας πόλεμος δεν θα γίνει ούτε ποιήμα θα γραφτεί, κανείς δεν θα είναι χώρια στο ίδιο μέρος και αφού δεν θα υπάρχουν λόγια τα μαλλιά σου δεν θα τα κινούνται με χάρη στο μυαλό μου ούτε τα σχέδια θα σχεδιάζονται ούτε οι αποφάσεις θα αποφασίζονται και αφού κανείς δεν θα αγαπάει κανέναν, ο ήλιος δεν θα καίγεται και τα άστρα όλα θα πεθάνουν και το διάστημα ανάμεσα τους θα πάψει να κινείται αφού όλα υπάρχουν προσδιοριζόμενα με αυτό που δεν τους μοιάζει και τα πάντα θα αρχίσουν ξανά απο κεί που ηταν τίποτα και ούτε εσύ ούτε εγώ δεν θα χρειάζεται να ονειρευόμαστε πως οι άλλοι άνθρωποι είναι μονάχα οι λεγεώνες του εαυτού μας.
Posted on
5.7.11
by Chaosophe®
Περιμένω όλο αγωνία το πρωινό που θα ξυπνήσω κατα λάθος και θα φορέσω τις παντόφλες μου από συνήθεια, την μακρυμάνικη αίσθηση του εαυτού μου από ένστικτο και θα αγκαλιάσω το μπαλκόνι με μια κουταλιά καφέ και λίγη νύστα, γεμάτος από την ψύχρα της ημέρας και την απόλυτη υπόσταση της αίσθησης, πως οι αναμνήσεις δεν είναι παρα καλοκαίρια που σημείωσα σε φύλλα και χαζευω να τα σκόρπα ο αέρας ενός αδιάφορου φθινοπώρου όλο ειλικρίνεια/
Posted on
25.6.11
by Chaosophe®
Ευχή/να νιώσω όπως ένα δέντρο,να πιάσω μεγαλύτερο κύμα,να μην με καταλάβουν οι άλλοι, ,να γδάρω το γόνατο όπως τα παιδιά, να αλλάξω τον τρόπο που υποκρίνομαι, να σκοτώσω έναν πολιτικό, να τονίσω αλλιώς τις λέξεις, να είμαι αρκετά κουτός για την ευτυχία/μετά θυμήθηκα πως εχτές έγινα τριαντα τριών ονείρων και πως ο άνθρωπος δεν είναι όν αλλά φαινόμενο όπως όλα τα άλλα και έσβησα το κερί μου δίχως ευχή.
Posted on
23.6.11
by Chaosophe®
-Τελικά ανήκουμε στην Δύση ή στην Ανατολή;
-Ούτε στην Δύση ούτε στην Ανατολή/ήμασταν πάντα ταξιδιώτες..