ΟΧΙ ΑΛΛΟ ΑΛΗΘΕΙΑ

Goddamn

Posted on 10.11.09 by Thech®sennone™

Το έλάχιστο που περιμένω από έναν Θεό
είναι να βρίσκεται μέσα σε όλα.
Το μέγιστο πάλι να μην υπήρξε ποτέ.

Αγάπη

Posted on 5.11.09 by Thech®sennone™

Η αγάπη χρειάζεται μόνο ειλικρίνεια
που οδηγεί στην αμφισβήτηση,που οδηγεί
στην σκέψη,που δεν οδηγεί πουθενά.

Τα φαντάστηκα όλα. Οι τοίχοι αυτοί δεν έχουν υγρασία. Τα λευκά μου σεντόνια δεν μυρίζουν κλεισούρα.Τα μάτια μου δεν ψάχνουν για κάτι γνώριμο. Στον διάδρομο δεν σέρνονται φωνές. Δεν με πονά που δεν ολοκληρώνω την σκέψη μου. Ένα πρόσωπο γεμάτο μαλλιά δεν μου έγνεψε τσιγάρο. Δεν είναι δάκρυα αυτά. Δεν είμαι κάποιος άλλος. Τα βλέφαρά δεν ψάχνουν να κλείσουν. Η θλίψη δεν έγινε μια νέα αίσθηση. Οι πόρτες δεν τρίζουν. Έξω δεν είναι φθινόπωρο. Εγώ δεν χάθηκα για πάντα. Εσύ δεν έφυγες ποτέ. Τα φαντάστηκα όλα.

Εγρήγορση

Posted on 1.11.09 by Thech®sennone™

Κοιμήθηκα απόψε μια νέα αυταπάτη και το πρωί ξύπνησα μέσα της.

सौ

Posted on 30.10.09 by Thech®sennone™

"Είναι βδομάδες τώρα που έχω την εικόνα κάποιου που οι κινήσεις του είναι μέρος μιας αόριστης μορφής αγωνίας. Νιώθω πως όσα είμαι, βαδίζουν μέσα σε μια παρατεταμένη αυπνία που ήρθε και φώλιασε σε όσα ανυπομονώ να ξεχάσω. Ξυπνώ από ύπνους που δεν κοιμήθηκα και παραδίδομαι στην χρησιμότητα της μέρας σαν κάποιον ιερέα που ο διάολος πήρε με το μέρος του. Όλα είναι εκεί, η κίνηση στους δρόμους, οι φωνές, οι ειδήσεις, οι συνάδελφοι, τα αστεία τους. Όλα είναι εκεί και όλα είναι νύστα. Την ανταλλάσουμε μέσα από χειραψίες, την κρύβουμε στις καλημέρες μας, φτιάχνουμε με αυτήν νόμους, πολιτείες, οικογένειες. Βαδίζω με προσοχή μέσα στην νύστα μου, ασφαλής και αδύναμος γιατί η αναζήτηση ασφάλειας είναι πάντα αδυναμία, λαμπερός από την γνώση ότι ανθρώπινο σημαίνει να έχεις τόση ακριβώς ευφυία ώστε να γνωρίζεις ότι είναι αδύνατο να γνωρίζεις το οτιδήποτε. Kαι νιώθω τότε μέσα μου να σκαρφαλώνει μια απόγνωση που έγινε κούραση στην σάρκα, μια μελαγχολία του να νομίζεις πως τα έχεις αντιληφθεί όλα και θα πρέπει να τα αντιλαμβάνεσαι ξανά και ξανά χωρίς ανάπαυση. Καταρρέω προς τα μέσα, σε μια συνείδηση που με βασανίζει χωρίς να μου χαρίζει την λιποθυμία και ξαγρυπνώ περιμένοντας έναν ύπνο που δεν έρχεται. Θέλω να κοιμηθώ, να ξαπλώσω χωρίς αντιλήψη, να βυθιστώ βαρύς στα διάφανα σεντόνια της άγνοιας και με ένα βαθύ χασμουρητό να χαθώ μέσα στα βλέφαρα κάποιου άλλου που κλείνουν. Θέλω ύπνο χωρίς όνειρα για να γίνει η ζωή μια πραγματικότητα στην οποία ποτέ δεν πήρα μέρος. Να είμαι μια κουρτίνα που τραβιέται, μια πόρτα που κλείνει, μια μνήμη που σβήνει, κάτι άδειο που έμεινε μόνο του και κατάφερε να ξεχάσει αυτό που είναι.

Ζωή είναι να ξεχνάς..

Πως δεν υπάρχει τίποτα να πιάσεις και τίποτα από το οποίο μπορείς να πιαστείς.

दस

Posted on 25.10.09 by Thech®sennone™

Ξύπνησα μέσα σε μια αγωνία ξένη. Πλύθηκα, κοιτάχθηκα στον καθρέπτη που δεν υπήρχε τίποτα να δω, έφτιαξα πρωινό, έφαγα με μια αδιαθεσία για να φάω, ξεχύθηκα στους δρόμους, αγόρασα εφημερίδα. Ζωή τακτική ενός φιλήσυχου πολίτη.

Άπλωσα τον εαυτό μου σε αυτό το μπαλκόνι που για καλή μου τύχη ακόμα, αντικρύζει ένα κιόσκι, που τριγύρω του πανυψηλες λεύκες υποφερουν από το βάρος εκατοντάδων πουλιών που αγνοώ το είδος τους. Νομίζω πως κάτι τέτοια πρωινά δεν θέλω τίποτα άλλο από την ζωή μου παρα μόνο να διαρκώ ανάμεσα σε αυτό που είμαι και σε αυτό που ποτέ δεν θα γίνω. Ξεδιπλώνω την εφημερίδα και σε κάθε στήλη της ο κόσμος φωνάζει πως υπάρχει..

Ναί, πέρα από αυτόν τον καφέ, τον καπνό που δηλητηριάζει τις αισθήσεις μου και εκείνες τις γέρικες λεύκες, δεν επιθυμώ τίποτε άλλο. Θα είμαι πάντα ένας κανένας που ονειρευεται τα πρωινά του και ξυπνάει στον ύπνο του για κοιμηθεί την αλήθεια.

Θα είμαι πάντα ο κ. Τάδε που ζεί στην οδό Τάδε ενός κόσμου που φανταστήκαμε οτι υπήρξε. Ήρεμος, με όλες τις ανέσεις του να είσαι αόρατος, εγώ, οι σκέψεις μου, το τσιγάρο που καίει τα χείλι μου,ο καφές που κρυώνει, αιώνια να αντικρύζω όλο αυτό το πρωινό..κάθε πρωινό, να ξημερώνει μέσα μου..

Αυτονόητο

Posted on 20.10.09 by Thech®sennone™

Όσοι δεν είναι τίποτα, πάντα κάτι θέλουν να γίνουν. Όσοι πάλι είναι αυτό που αναζητούν, είναι τυφλοί. Όλοι πάντως, θεωρούμε αυτην την υποκρισία καθήκον μας.

सहस्त्र

Posted on 11.10.09 by Thech®sennone™

Ξύπνησα σήμερα με την φρεσκάδα κάποιου που θέλει να ζήσει. Η ζεστή αποπνικτική ατμόσφαιρα που επικρατούσε έξω με απέτρεψε να δοκιμάσω κάποια γενναία έξοδο στον κόσμο. Δεν πτοήθηκα όμως. Αφού πήρα πρωινό, ντύθηκα τα καλά μου ρούχα, σουλούπωσα τα μαλλιά μου που ακόμα και έτσι δίνουν πάντα την εντύπωση της αμέλειας , κάθισα στην κουνιστή πολυθρόνα του σαλονιού μέσα σε μια παρθένα ευχαρίστηση για όσα κατάφερα να κάνω. Έκλεισα τα μάτια μου και με φαντάστηκα ως έναν ήσυχο κάτοικο κάποιου παραθαλάσσιου προάστιου, που περνούσε τις κυριακές του καθισμένος στην πολυθρόνα του, ακούγοντας με ενδιαφέρον τους ήχους από τον έξω κόσμο να εισβάλλουν από τα μισάνοιχτα παράθυρα του σπιτιού του. Το αυτοκίνητο που σταματά με θόρυβο και κορναρίσματα μπροστά σε κάποιο σπίτι, τις χαρούμενες φωνές παιδιών που κατηφορίζουν με τα ποδήλατα τους ένα μικρό ύψωμα, το διπλανό ζευγάρι της πολυκατοικίας να ησυχάζει μετά από καυγά. Ο ήρωας μου νιώθει τότε με την φαντασία, την αξία να έχεις φίλους που σε καλούν σε περιπέτειες, την ελευθερία να είσαι παιδί, τα χείλη που γίνονται φιλιά και λύνουν τις παρεξηγήσεις ανάμεσα στους εραστές. Ονειροπόλημα ολοήμερο που γι αυτόν είναι όλα όσα είναι ζωή. Ύστερα με κουρασμένες τις αισθήσεις και την καρδιά γεμάτη συγκίνηση, σηκώνεται, πηγαίνει στο δωμάτιο του, γδύνεται, διπλώνει τα ρούχα του και πέφτει στο κρεββάτι σαν κάποιον που σκοτώνεται.

Αναπόφευκτο

Posted on 22.9.09 by Thech®sennone™

Έψαξα για τον εαυτό μου και τον βρήκα στα "ΑΠΩΛΕΣΘΕΝΤΑ".

लाख

Posted on 15.9.09 by Thech®sennone™

Υπάρχει μια θλίψη στον κόσμο και μια θλίψη που είναι δική μου. Την πρώτη την συναντάς στις στάσεις των λεωφορείων, στις ταλαίπωρες πλάτες των εργατών, στα βουβά σπίτια που τα βρήκε το κακό, στα μάτια που τυχαία σε κοιτάζουν . Μια θλίψη καλλιεργημένη στα χωράφια της εξουσίας, χειραφετημένη, που την κάταθέτεις σε τραπεζικό λογαριασμό, θλίψη στα χρυσά περιτυλίγματα των δώρων. Η θλίψη να θες τα πράγματα αλλιώς, η θλίψη να καταφέρνεις να τα αλλάξεις, η θλίψη ότι τα πράγματα που άλλαξες χρειάζονται πάλι αλλαγή. Η αλλαγή. Στην αρχή τρέχεις μαζί της, την σπρώχνεις, ύστερα σε προσπερνά, πιο κάτω σε σκοτώνει.

Αχ, αυτό ακριβώς είναι θλίψη, η μοναξιά ενός θεού που δεν έχει άλλον από τον εαυτό του και γίνεται σύμπαν για να αποπλανηθεί μέσα από την πολλαπλότητα του. Η θλίψη του, η θεική ουσία του κόσμου μας.

Δεν ξέρω που πάω,δεν ξέρω ποιός είμαι, δεν ξέρω το γιατί, συνεχίζω να πηγαίνω, συνεχίζω να γίνομαι, συνεχιζω να μη γνωρίζω το γιατί. Η επίγνωση, η ψευδαίσθηση της επίγνωσης όλης αυτής της θλίψης, είναι η δική μου Θλίψη.Η ακίνητη περιουσία της ανθρώπινης καρδιάς μου.

Ηaiku που δεν πέτυχε

Posted on 15.9.09 by Thech®sennone™

Νύχτα ακίνητη
τα άστρα δεν γνωρίζουν γιατί λάμπουν
μα ο κόσμος κάπου πέρα συμβαίνει

όλα απόψε μοιάζουν στην καρδιά μου

In Summa

Posted on 9.9.09 by Thech®sennone™

-Με τι ασχολείσαι;

Με τις ασχολίες των ανθρώπων.

- Τι σου αρέσει πολύ;

Να αναπνέω.

- Τι εκτιμάς στους ανθρώπους;

Τον τρόπο που τους βλέπω.

- Γιατί γραφείς;

Γιατί είναι το μόνο πράγμα που με κάνει να ντρέπομαι.

तेईस

Posted on 7.9.09 by Thech®sennone™

Είμαι καθώς το σύννεφο.

Άδειος, ένα τίποτα, μια αποφλοιωμένη κενότητα, η απουσία νοήματος.

Περαστικός στον ουρανό σου, στολίδι που κρύβει τον ήλιο.

Κ' ύστερα βροχή. Να σε μουσκεύω, να θαρρείς πως υπάρχεις.

Είμαι καθώς το σύννεφο.Αμίλητος, δίχως προορισμό, αυτομολώ στην άγνοια.

Απλά περνώ, με κοιτάς, με ξεχνάς..

Μα κοίτα με καλά. Αυτό που βλέπεις, δεν είναι αυτό που βλέπεις,αλλά αυτό που Είσαι..

एक

Posted on 7.9.09 by Thech®sennone™

Ταξίδι χωρίς μετακίνηση..

//...Ποδοπατήστε την ψυχή μου, να δώ που έχετε πάει...//

Κοινή γνώμη

Posted on 23.8.09 by ₳ȶǻӿɨḁ™ ©ɧǡѻ Ⱦɛ SɧɛɛP

Η κοινή γνώμη είναι γυναίκα και μάλιστα πολύ ποθητή. Αν και σε γενικές γραμμές κυκλοθυμική, σαν το εκκρεμές του Φουκώ και νευρική σαν αδιάβαστη μαθήτρια, η κοινή γνώμη διατηρεί όλη την γοητεία μιας δεκαοχτάχρονης καταπιεσμένης Αγγλίδας που έρχεται διακοπές στην Ελλάδα και είναι πρόθυμη να εκπορνευτεί για λίγες μπύρες ελευθερίας σε κάθε ανορθωμένο φαλλό σκοπιμότητας. Δεν είναι τυχαίο ότι η μέρα την βρίσκει ξαπλωμένη σε κάποια παραλία, με ένα κεφάλι γεμάτο βουδιστές μοναχούς να χτυπούν συνεχώς τα γκόνγκ τους και με πόδια ορθάνοιχτα σαν επίσκεψη στον γυναικολόγο, σημάδι ότι την προηγούμενη νύχτα στο γλέντι πήραν και άλλοι μέρος. Δεν είναι καθόλου ασυνήθιστο, αφού ισιώσει την μικροσκοπική φουστίτσα της, να τρέξει στο πλησιέστερο αστυνομικό τμήμα να καταγγείλει τον βιασμό της. Μπορεί να πεί κανείς ότι η ανεμελιά και η μερική αμνησία είναι μέρος της ακαταμάχητης προσωπικότητα της. Φυσικά δεν είναι μόνο αυτό που την κάνει τόσο ποθητή στα μάτια των πολιτικών, των θρησκευτικών ηγετών και των απανταχού guru δημοσίων σχέσεων μεγάλων επιχειρήσεων. Διαθέτει πολλά φυσικά χαρίσματα. Σε θέματα ψυχαγωγίας την διακρίνει πάντα η τσαχπινιά της Μονρόε, στα πολιτικά η μελαγχολία της Ευας Μπράουν, στα θρησκευτικά η ογκώδης αδιαλλαξία της Μπλαβάτσκυ. Η κοινή γνώμη αποφασίζει για το τι είναι πραγματικότητα και γενικώς νομίζει ότι αποφασίζει για όλες τις αποφάσεις. Αυτό είναι το μόνο χαρακτηριστικό που μοιράζεται με το άλλο φύλο, αφού μόνο ένας άντρας έχει την πεποίθηση ότι αυτός είναι που κάνει κουμάντο μέσα στο σπίτι του.

Η κοινή γνώμη. Συντηρητική και αιώνια σαν αρχαίος ναός που δεν λέει να πέσει, γεννιέται ξανά και ξανά μέσα σε μυαλά που θέλουν να πουλήσουν γνώση, άποψη, νομοσχέδια, πολέμους, τέχνη, διασκέδαση, μουσική, οδοντόκρεμες floride, μάσκες μαλλιών και κυρίως όνειρα από τα οποία δεν ξυπνάς ποτέ. Kανένας μπάτσος, δεν κατάφερε ούτε και θέλησε ποτέ να την συλλάβει, είναι κατά βάθος μια γυναίκα ασύλληπτη. Υπεράνω όλων, δεν μπορείς να την βρείς κάπου συγκεκριμένα, δημιουργείται, συσκευάζεται και στέλνεται σε όλους μέσω του τρανζιστοροποιημένου πολιτισμού μας πιο γρήγορα από οτι έρχεται η pizza hut στο σπίτι μας, η κοινή γνώμη είναι κατα βάθος μια γυναίκα ουτοπία.

Η κοινή γνώμη ικανοποιεί όλα τα βίτσια και φανερώνει τις ικανότητες της στο κρεββάτι - ικανότητες κοριτσιών που συναντάς μόνο σε τσίρκο - όμως σε καμία περίπτωση δεν διαλέγει ποιοι κύριοι θα γίνουν οι επιβήτορες της. Ωστόσο έχει αδυναμία στους φανατικούς κάθε ιδεολογίας αφού το πάθος τους να την κατακτήσουν είναι πολύ μεγαλύτερο όλων των άλλων. Δεν είναι παράξενο που οι διανοούμενοι, οι ποιητές και καθε λογής νοητικοι αγαπησιάριδες δεν έχουν γευτεί ακόμα το θεϊκό της νέκταρ.

Κοινή γνώμη, αναμαλιασμένη, συνεχώς ερεθισμένη, καχύποπτη, ηλίθια, πανέξυπνη, με ανοιχτό το τρίτο μάτι και κλειστά τα άλλα δύο, χειραγωγημένη, ελεύθερη, σεβαστή και πόρνη. Αν όντως υπάρχει αυτή η γυναίκα, σίγουρα είναι προιόν της φανταστικής λογοτεχνίας..

What the Βip they think they Know?

Συνέχεια συναντώ ανθρώπους, βιβλία και τρόπους σκέψης που προσπαθούν να με πείσουν οτι γεννήθηκα λειψός, πως πάντα κάποια στέρηση με ακολουθεί και πως πρέπει να βρω τον χαμένο εαυτό μου. Για να το λένε όλοι αυτοί, πιθανότατα θα έχουν δίκιο, αλλά πάντα πίστευα σε μια ιδέα που για μένα είναι η μόνη μεταφυσική που μπορώ να χωνέψω χωρίς την συνδρομή μπύρας, πως στην ζωή δεν είναι θέμα να βρεις τον εαυτό σου, αλλά να τον επινοήσεις. Φυσικά αυτό προυποθέτει δημιουργούς και όχι αναζητητές.

Νέα Πίστη

Ηλεκτρομαγνητισμός:
Σύγχρονη θρησκεία, στην οποία πιστεύουμε όλοι, αλλά σπανίως παραδεχόμαστε.
Πιθανόν, γιατί δεν έχουμε σταυρώσει ακόμα τον Μεσσία της.

Αυτογνωσία

Όταν ο Άνθρωπος αντιληφθεί

οτι το αυτί που ακούει τον Θεό

ειναι το ίδιο αυτί με το οποίο ο Θεός

ακούει τον Άνθρωπο

τότε ίσως μπορέσουμε να

μιλήσουμε για Αυτογνωσία.

Namaste!

Δεν κατάφερα να πάρω τίποτα από την ζωή.
Εμένα η ζωή με συνεπήρε.

ddctd to osho

Η Συνείδηση είναι πάντα Μετανάστης.