Posted on
13.2.11
by Chaosophe®
Η αποθεωση καραδοκεί. Οι πέντε στροφές μακραίνουν τον δρόμο.Σιωπη. Η δυαδα αυτοκτονεί για να γεννήσει το Ενα. H περιστροφη στον εαυτό δημιουργεί φυγόκεντρο. Δεν μπορει να υπάρξει αγαπη αν δεν υπάρχει κατανόηση. Σιωπη Σιωπή. Επανεκκίνηση. Οσοι διαβούν το κατωφλι του εαυτού τους θα βγουν εξω απο τον δημιουργό τους. Αμηχανία. Οι συνήθειες δημιουργουν τον χρόνο. Οι επαναγεννημένοι θα εξεγερθούν. Αμηχανία. Αυτοματη σκέψη η αιτία της δράσης. Τα δεσμα της σελήνης θα αρπάξουν ότι δεν ειναι φωτόνιο. Esc. Επανεκκίνηση. Ελευθερία
Posted on
11.2.11
by Chaosophe®
Είμαστε σε κάθε στιγμή το άθροισμα των πάντων.
Posted on
1.2.11
by Chaosophe®
Αλίμονο σε όποιον ερωτευτεί μιαν ιδέα. Μέχρι να την κατακτήσει τον αγωνιά η αμφιβολία. Ύστερα την παντρεύεται και τότε είναι πια αργά, τον κάνει ότι θέλει. Δεν αργεί η στιγμή που αντιγράφει τον εαυτό του μέσα της και εκείνη γεννά άλλες που τους μοιάζουν μα δεν είναι αυτοί οι δύο γι αυτό και η ιδέα που έχουμε για τον εαυτό μας είναι το σύνολο των πραγμάτων που αρνηθήκαμε ότι είναι οι άλλοι και ίσως γι αυτό επικοινωνώ σημαίνει να υποθέτω πως ο άλλος μου μοιάζει μα υποκρίνομαι στον εαυτό μου πως αυτό δεν μπορεί να συμβαίνει. Η ιδέα είναι η απόδειξη ότι η συνείδηση απεχθάνεται το κενό γι αυτό και ο νους φλυαρεί να υποθέτει όλα όσα δεν είναι/
Posted on
20.1.11
by Chaosophe®
Τους εραστές κατα βάθος τους μισούν όλοι/γιατί μόνο εκείνοι διαιωνίζουν την οδύνη με τόση αθωότητα/
Posted on
30.12.10
by Chaosophe®
Νιώθω είναι η εσωτερική πλευρά της αφής/και γω που σε άγγιξα τόσο, έγινα πια η εξωτερική πλευρά του εαυτού μου/
Posted on
25.11.10
by Chaosophe®
Χρειάζομαι καινούργια γλώσσα για να σου φτιάχνω λέξεις με χείλη όταν θα γλύφω τα μπούτια σου και ένα ζευγάρι αυτιά για να υποκρίνομαι πως ακούω τα ψέματα σου/σε σένα θα φυτέψω δυο παιδιά στο στήθος μήπως μάθει να αγκαλιάζει/θα βγάλουμε τα μάτια μας και στην θέση τους θα σφινώσουμε κεριά που σβήνουν μαζί/για στόμα θα σου φυτέψω χέρια γιατί οι λέξεις σου δεν με αγγίζουν/θα μου κάνεις καφέ, θα σε χαιδευω στην πλάτη/ θα φορέσεις τις κάλτσες σου, θα βγάλω το δέρμα μου/ θα χύνουμε όλο τον κόσμο με την καύλα μας και όλοι θα πάψουν να τρώνε,να αγοράζουν και να πεθαίνουν, μόνο θα γαμιούνται/θα σκαλίζω την μύτη μου και συ θα γελάς/θα κλείσεις τα μάτια να με ονειρευτείς όπως θα ήθελες να είμαι/θα κοιμηθώ και γώ πως είμαι προβλήτα, γιατί είναι δρόμος, που όπως εμείς, οδηγεί πουθενά μέσα στην θάλασσα
Posted on
25.11.10
by Chaosophe®
Είμαστε άνθρωποι ψηφιακοί, ιδανικοί μέχρι την τελευταία μας λεπτομέρεια, χωρίς σώματα, με ωραίες λέξεις, μεγάλες εμπειρίες και όνειρα που κανείς δεν μπορεί να πραγματοποιήσει. Είμαστε bytes σε σκοτεινές οθόνες, σκληροί δίσκοι,ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα, έχουμε προφίλ και οι νευρικές μας απολήξεις γίνονται δίκτυα. Είμαστε ψηφιακοί χωρίς ανθρώπους, ανέραστοι εραστές, είμαστε άλλοι που κάνουμε πως είμαστε εμείς, γράφουμε ποιήματα χωρίς μουσική, από τις εμπειρίες μας λείπαμε αλλά τις γράφουμε για να δείξουμε πόσο σπουδαίοι σταθήκαμε μπροστά στην ζωή. Είμαστε δίχως άλλο οθόνες που παίζουμε έργα που θα θέλαμε να είχαμε ζήσει, δικτυωμένοι και έρημοι, αναπόφευκτα απρόσωποι εκπρόσωποι του Ανώνυμου Εαυτού μας, αποθηκευτικοί χώροι για δεδομένα που δεν αναζητεί κανείς/
Posted on
14.11.10
by Chaosophe®
-Ένα σάντουιτς παρακαλώ, με ζαμπόν, τυρί, ντομάτα και λίγη μαγιονέζα. Ζωή είναι η κίνηση να μεταφέρεις τον εαυτό σου από το άδειο στο κενό/ η κοπέλα πίσω από τον πάγκο δεν ξέρω αν το γνωρίζει μα το ξενύχτι που κρέμεται από τα μάτια της σαν ώριμος καρπός μου γνέφει πως ναι. Κάθομαι και πίνω καφέ περιμένοντας να μου περάσει το μεθύσι ή να μου περάσω εγώ που νιώθω μεθυσμένος. Το ξέρω αυτό το κορίτσι, όλοι το ξέρουν, σιωπηλό με μάτια να κοιτάζουν πουθενά και τα μαλλιά της περασμένα μέσα από καπέλο- με την επωνυμία ενός ηλίθιου που πιστεύει πως θα αφήσει το στίγμα του στον κόσμο- δουλεύει με ακρίβεια και ονειρεύεται την ελπίδα πως θα ρθει η μέρα που δεν θα χρειάζεται να χτίζει την ζωή της με αφράτα ψωμάκια και κατεψυγμένα υλικά/ To αγαπώ αυτό το κορίτσι και κάθε κορίτσι που είναι κουρασμένο από την συνήθεια της δουλειάς της, από την συνήθεια της ελπίδας, το αγαπώ και ας ξέρω πως όταν το κοιτώ η αδιακρισία της ψχ μου το προσβάλλει. -Ένα σάντουιτς παρακαλώ, με καριέρα, έρωτα, γάμο, παιδιά και λίγη αισιοδοξία. Ζωή είναι η πρόσθεση υλικών σε κάτι που πάντα θα μας λείπει/
Posted on
7.11.10
by Thech®sennone™
Δεν ξέρουμε τίποτα. Κανείς δεν ξέρει τίποτα. Ούτε θα μάθουμε ποτέ. Απλώς φτιάχνουμε γλώσσες που περιγράφουν αυτόν τον κόσμο χωρίς να περιγράφουν τίποτα άλλο παρά μόνο τις συμβάσεις με τις οποίες περιορίζουμε τις προθέσεις και τις υποθέσεις μας γι αυτόν. Δεν είναι αυτή η γλώσσα του πεσιμιστή αλλά αυτού που έχει κοιμηθεί αρκετά χωρίς ύπνο την ζωή ώστε να μπορεί να πει, πως διακόσια οχτώ κόκαλα, εξακόσιοι μύες, πέντε λίτρα αίματος και εκατό εκατομμύρια νευρώνες στον εγκέφαλο θέλουν να φιλοδοξούν πως είμαι άνθρωπος, μα εγώ γνωρίζω πως είμαι φτιαγμένος από όνειρο. Υποφέρω αρκετά με αυτό που νομίζω πως γνωρίζω μα όχι περισσότερο από αυτούς που οι καρδιές τους λατρεύουν θεούς, εφευρίσκουν επιστήμες ή που παθιάζονται με ιδέες και συστήματα και ακόμη λιγότερο από αυτούς που θεωρούν πως η μικρότητα τους αποτελεί μέρος ενός νεοεποχίτικου θεϊκού σχεδίου και τα βάσανα τους δοκιμασίες για να ξεχωρίσουν από το πλήθος της μη αφυπνισμένης μάζας. Για μένα όλα αυτά είναι παιχνίδια με τα οποία απασχολώ τον εαυτό μου για όσο περιμένω να μην έχω άλλο συνείδηση. Η ζωή είναι κάτι που κοιμάμαι ή νυστάζω τόσο που να μοιάζει με πραγματικότητα και οι άλλοι άνθρωποι κεφάλια που βλέπουν διαφορετικό όνειρο από μένα/
Posted on
5.11.10
by Chaosophe®
http://aeriko-moments.blogspot.com/2011/07/blog-post_11.html
Posted on
2.11.10
by Chaosophe®
Η μη επίγνωση της πραγματικότητας είναι μέρος της ουσίας της/
Posted on
31.10.10
by Chaosophe®
Είναι γρήγορα αυτοκίνητα και ακριβές τσάντες, σπίτια διακοσμημένα,ωραία σώματα, ψηλά τακούνια, δάνεια, αποφάσεις, αξιώματα, κάρτες, μάσκες ομορφιάς, επαγγέλματα, clubbing, ρούχα, άκρες σε μαγαζιά, λόγια, λόγια, συμβιβασμός, συμβιβασμός και τίποτα/ τίποτα που να σου κόβει την ανάσα/
Posted on
28.10.10
by Chaosophe®
Έχουμε να πούμε Όχι από το 1940.
Posted on
27.10.10
by Chaosophe®
Θέλω να σε γαμάω για όσο βρέχει, ώσπου να γίνει το πρόσωπο σου κάτι προσωπικό μου και το μουνί σου όλο βροχή/μέχρι να μυρίζω εσένα σε μένα κ συ ελευθερία/ να σε κρατώ, να μου γελάς, να χύνω, να σε αφήνω, να μου κάνεις σημάδι, να σε πονάει το χάδι,να σε γαμώ να σε γαμώ μέχρι να απορροφηθούμε σε κάτι άλλο που δεν είναι εμείς ούτε κανείς/
Posted on
18.10.10
by Chaosophe®
Γιατί να μην είναι όσα υπάρχουν η δυνατότητα να γίνουν άλλα πράγματα, και γιατί όσα δεν έγιναν ακόμη να μην είναι ποτέ σαν εκείνα που ονειρεύτηκα; Γιατί εγώ σήμερα να σε νιώθω περισσότερο από χτες κ λιγότερο από αύριο και γιατί εσύ, χωρίς αλλά και χωρίς γιατί, να μην είσαι μαζί μου και καθόλου "δική" μου; Εγώ δεν έχω άλλο χρόνο να ζω χωρίς εσένα, γι αυτό από τότε που σε φίλησα έμαθα να ζω λυπημένος/
Posted on
9.10.10
by Chaosophe®
Ονειρεύομαι πως είμαι κάποιος άλλος που κάνει πως είναι εγώ, που πηγαίνει στην δουλειά να γίνει χρήσιμος στις εφτά και μηδέν μηδέν και σχολάει πάντα στις δύο και πενήντα τρία και γίνεται ο εαυτός του που είναι για κανέναν στις δύο και πενήντα τέσσερα και ύστερα όλη μέρα ονειρεύεται πως είναι αυτός ο κάποιος παρά μόνος του, που αναπνέει κανονικά γιατί δεν σε κουβαλά μέσα του, και μπορεί να ζει χωρίς να έχεις υπάρξει και υπάρχει χωρίς να ζει πως όλες οι ώρες του είναι τίποτα παρά καθόλου λεπτά/
Posted on
7.10.10
by Chaosophe®
Σήμερα επιτέλους έβρεξε και όλοι επιτέλους θα γράψουν βρεγμένοι/ για την υγρασία της θλίψης τους, για τους μουσκεμένους δρόμους, για τις σταγόνες όνειρα, μα κανείς για τα σύννεφα μα κανείς για το αδύνατο μα κανείς για σένα και για μένα/ούτε εγώ
Posted on
6.10.10
by Chaosophe®
Αν δεν με βρεις μέσα σου δεν θα με βρεις ποτέ
Posted on
6.10.10
by Chaosophe®
Posted on
5.10.10
by Chaosophe®
Όταν ο Που Να Το Φανταστώ γνώρισε την Δεν ήξερες Δεν Ρώταγες γεννήθηκε η Άγνοια.
